Η επίσημη θέση της β’ φυλαρμονικής του Σαουθάμπτον για : την απογοητευτική θέση της Μεγάλης Βρετανίας στη Eurovision

Με μεγάλη απογοήτευση παρακολουθήσαμε το Σάββατο το βράδυ τη Μεγάλη Βρετανία να καταλήγει στην 23^η θέση της φετινής Eurovision με μόλις 19 πόντους, γεγονός που μας στεναχώρησε ιδιαίτερα.

Η φυλαρμονική μας, όπως κάθε χρόνο, μα φέτος με ιδιαίτερη θέρμη καθώς το αντιπροσωπευτικό γκρουπ ήταν αξιολάτρευτο και το τραγούδι εμπνευσμένο, έδωσε πολλές παραστάσεις παίζοντας την κύρια μελωδία με πνευστά. Η διάδωση του πολιτισμού της πατρίδας μας περνάει και από τα χέρια μας και η φυλαρμονική μας θεωρεί πάντα την προώθηση του εκάστοτε τραγουδιού καθήκον.

Φέτος μετά από μεγάλη περιοδεία, καταλήξαμε στην πόλη της Αθήνας, που κανονίσαμε να δώσουμε παράσταση στο σταθμό Μοναστηράκι όπου και θα υπήρχε γιγαντοοθόνη για τους φανς της διοργάνωσης να παρακολουθήσουν ζωντανά το σόου. Πράγματι ξεκινήσαμε με παλαιότερες επιτυχίες της eurovision όπως το Volare, το Avanti C, F F F, G F G F E C E E E E, φυσικά το My number One και παίξαμε αρκετές φορές το θέμα από το Flying the Flag, που ελπίζαμε να μπει τουλάχιστο στην τριάδα των νικητών.

Η ώρα πλησίαζε 22:00, ώρα έναρξης της εκδήλωσης και κόσμος δε μαζευόταν, τουλάχιστο όχι γιουροφανς, παρά μόνο περιθωριακοί τύποι μαλλιάδες και άλουστοι και φυσικά δεν υπήρχε πουθενά γιγαντοοθόνη. Με γρήγορες κινήσεις μάθαμε πως το χάπενινγκ έπρεπε να γίνει στο σταθμό Θησείο και για τη λάθος πληροφόρηση ευθυνόταν ο προηγούμενος διαχειριστής της ορχήστρας Μάικλ Μέρφι που μας είχε δώσει ψευδεις πληροφορίες.

Αρπάξαμε βιαστικά τα όργανα και το κόψαμε με τα πόδια μέχρι το Θησείο, όμως η Eurovision είχε ξεκινήσει και η προσοχή του κόσμου έιχε στραφεί στη γιγαντοοθόνη, δεν υπήρχε πια σόου για εμάς. Παρακολουθήσαμε λοιπόν αυτή την ανταλλαγή πόντων με τις γειτόνισες χώρες και την αποθέωση της κακογουστιάς και της μετριότητας. Τα καλά τραγούδια καταποντίστηκαν ως συνήθως και την επόμενη μέρα δεν απέμεινε κάτι άξιο λόγου από όλη τη διοργάνωση. Η φιλαρμονική μας στηρίζει πάντοτε τις επιλογές της χώρας μας, σε καμία περίπτωση η άποψη μας για το τραγούδι δεν επηρεάζεται από την κακή θέση στη βαθμολογία.

Θα παραμείνουμε στην φιλόξενη πόλη της Αθήνας για 10 μέρες ακόμα και θα δώσουμε παραστάσεις σε σταθμούς του μετρό σε ώρες και ημέρες που έχουν ανακοινωθεί στο site μας. Οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση είναι καλοδεχούμενη και στηρίζει τον πολιτισμό.

μετά τιμής,

Για τη φυλαρμονική β’

Καρολίνα Στέρν

Η επίσημη θέση των παλαίμαχων ποδοσφαιριστών κοινότητος Πεταλιδίου Ιωαννίνων για: την επιρροή του σεξ (με γυναίκες) στις αθλητικές επιδόσεις

Θα θέλαμε πρώτα να συγχαρούμε τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΛ για τη μεγάλη νίκη στον τελικό του κυπέλλου όπου νίκησαν τον Παναθηναικό με 2-1 και κατέκτησαν το τρόπαιο. 2 δεκαετίες κοντά πέρασαν για να έρθει κάποιο τρόπαιο ξανά στην επαρχία και ευχόμαστε αυτή να είναι η αρχή των επιτυχιών των ομάδων μας.

 Στις κερκίδες των οπαδών της Λάρισας μπορούσε να ξεχωρίσει κανείς δεκάδες όμορφες παρουσίες, δροσερά κορίτσια με όρεξη να δούν ποδόσφαιρο και να πανηγυρίσουν την επιτυχία της ομάδας τους. Αντιθέτως στις τάξεις των πράσινων οπαδών μόνο άντρες και μάλιστα αγριεμένοι και έτοιμοι για επεισόδια. Τυχαίο πως νικητές αναδείχθηκαν οι Λαρισαίοι? Η επαρχία και ιδίως η Λάρισα βγάζει όμορφες γυναίκες και με αφορμή λοιπόν αυτή την παρατήρηση ήρθε στη μνήμη μας μία έρευνα στην οποία συμμετείχαμε παλιότερα.

Ήταν το 1982 όταν η ομάδα μας δέσποζε στα τοπικά πρωταθλήματα του νομού επι δημαρχίας Κανταρίκου Γεωργίου. Ο μεγάλος αυτός άντρας του αθλητισμού είχε φτιάξει το μεγάλο σύνολο που διέλυε κάθε κοντινό χωριό που ερχόταν ως αντίπαλος. Μετά απο ένα νικηφόρο αγώνα με 3-0 και ενώ όλοι οι παίχτες ήμασταν ακόμα με τα χώματα στις μπλούζες μας και δεν είχαμε ρίξει καν λίγο νεράκι στα μούτρα μας, ήρθε ο μεγάλος Δήμαρχος Κανταρίκος και μας μοίρασε ερωτηματολόγια σχετικά με τη σεξουαλική μας ζωή, αν είμαστε παντρεμένοι ή οχι, αν μένουμε μαζί, αν έχουμε ή θέλουμε παιδιά. Πρωτοπόρος ο Δήμαρχος είχε φροντίσει το φυλλάδιο να απαντηθεί απο τις ομάδες όλου του νομού.

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Στις επιτυχημένες ομάδες συναντήθηκαν ικανοποιητικά ποσοστά οικογενειακής και σεξουαλικής ευτυχίας. Στην ομάδα μας το 67% χαρακτήριζε τη σεξουαλική σχέση ως πολύ καλή, το 22% μάλλον καλή και μόλις το 3% κακή, με το 80% ικανοποιημένο απο τον αριθμό των εβδομαδιαίων σεξουαλικών επαφών. Το 89% δήλωνε πως δεν έχει απατήσει ποτέ το σύντροφο, αλλά όλοι αργότερα ομολόγησαν πως απάντησαν ψευδώς στη συγκεκριμένη ερώτηση καθότι τα δειγματοληπτικά συστήματα και η στατιστική δεν ήταν τόσο διαδεδομένα εκείνη την εποχή και υπήρχε καχυποψία. Μάλλον στο ίδιο οφείλεται οτι βρέθηκαν σε όλο το νομό 0% άτομα με ομοφυλοφιλικές τάσεις ενώ σίγουρα σε μερικές ομάδες υπήρχαν κάποιοι τοιούτοι που άγγιζαν κάπως διαφορετικά τα σέντερ φορ όταν περιμένανε για το κόρνερ.

Το φοβερό είναι πως η ομάδα που συνετρίβη απο εμάς με 3-0 και απ όσο θυμάμαι ήταν η Τσερίτσαινα, είχε ποσοστό κάτω απο 45% σε ικανοποίηση απο τη σεξουαλική ζωή κι αυτό προφανώς είχε και μεγάλη επιρροή στην απόδοση των παιχτών.

Πιστεύουμε οτι μεγάλη σημασία έχει η ικανοποίηση των αθλητών σε αυτά τα ζητήματα και αυτό ζητάμε απο το νέο Δ.Σ της κοινότητος. Να μιμηθεί τις κινήσεις του μεγάλου Κανταρίκου και να φροντίσει να μη στέκεται εμπόδιο στην ερωτική ζωή των αθλητών, αλλά αντιθέτως να κατανοεί τις ορμές τους. Κι εμείς ως πολίτες και πατεράδες ας είμαστε πιο ανεκτικοί αν οι κόρες μας έχουν κάποιες συναναστροφές με ποδοσφαιριστές, σκεπτόμενοι πως πρόκειται για το γενικότερο καλό του τόπου μας.

Η επίσημη θέση του κόμη Χέλερ για: το ρατσισμό στο ποδόσφαιρο

Το ποδοσφαιρικό γήπεδο δεν είναι μόνο χώρος εξωτερίκευσης οπαδικών συμπλεγμάτων και ψυχολογικής καταπίεσης αλλά και δοκιμαστικός σωλήνας εξέτασης των ορίων των κοινωνικών συμπεριφορών.

 Το φαινόμενο του ρατσισμού που απασχολεί τους έλληνες πολίτες τελευταία δεν είναι ούτε ελληνικό φαινόμενο ούτε φυσικά ποδοσφαιρική εφεύρεση. Η περιήγηση μου στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες λόγω διπλωματικών καθηκόντων τις τελευταίες δεκαετίες μου επιτρέπει να γνωρίζω πως ολοι οι λαοί ανεξαιρέτως και άτομα απο διαφορετικά και ετερόκλητα κοινωνικά στρώματα έχουν ροπή προς τη ξενοφοβία και το ρατσισμό.

Το κρούσμα τις προάλλες στο γήπεδο της Καλαμαριάς με τον Αλβανό ποδοσφαιριστή που έφτυσε και χειρονόμησε προς Έλληνες και ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών είναι χαρακτηριστικό μιας τάσης που ήδη διαφαίνεται στην κοινωνία μας. Ο αλβανός που φτύνει και εξοργίζει σε αντιπαραβολή με το Γάλλο κλασάτο με την ιδανική σύζυγο που γρονθοκοπεί και κεφαλοκλειδώνει και συγχωρείται σε δικαστήρια και συνειδήσεις με συνοπτικές διαδικασίες.

Παρακολουθώντας κάποιος τα ελληνικά σίριαλ διαπιστώνει την παντελή απουσία ρόλων για μετανάστες και δή αλβανούς πολίτες που αποτελούν μεγάλο πληθυσμιακό κομμάτι της ελληνικής πλέον κοινότητας. Αντιθέτως πολλοί κωμικοί ρόλοι αφορούν ομοφυλόφιλους συμπαθείς και αφελείς χαρακτήρες – ο σεξουαλικός ρατσισμός σβήνεται με το σβηστήρα της γλαφυρότητος. Και ο μέσος έλλην πολίτης παρκάρει το αυτοκίνητο του, παίρνει τη θέση του στην εξέδρα και με την πρώτη ευκαιρία υπερασπίζεται τα συμφέροντα της ομάδος του έναντι ξένων αντιπάλων που τολμούν να παρατάσουν την κατώτερη εθνική τους καταγωγή στο μεγαλείο ενός “θρύλου” ή μιας “πανάθας” και “αεκάρας”.

Κι έτσι όταν ο μαύρος ποδοσφαιριστής- συμπαθής όσο περνάει αδιάφορος – κάνει σκληρό τάκλιν με τα δύο πόδια ακούει το “αντε γαμήσου σκυλάραπα παλιοπουσταρά” και όταν ο σκοπιανός κρατήσει τη μπάλα δέκα δευτερόλεπτα παραπάνω για καθυστέρηση δέχεται επίθεση “αρχίδι θα σε σκίσουμε όπου σε βρούμε ρε μουνόπανο, αλήθεια γαμώ το θεό σου θα σε σκοτώσουμε”.

Στην Πολωνία παλαιότερα οπου βρέθηκα, πετούσαν μπανάνες σε μαύρο ποδοσφαιριστή που ομοίαζε εις πίθηκον και στο νησί ακόμα της Αγγλίας αντιμετώπιζαν ως κατώτερο είδος στην κλίμακα του Δαρβίνου τον αργεντίνο ποδοσφαιριστή.

Συμπέρασμα λοιπόν, κανένας λόγος ιδιαίτερης ανησυχίας προς το παρόν για αυτά τα ξενοφοβικά κρούσματα σε μορφή πλημελήματος. Η κοινωνία της πληροφορίας επιτρέπει σε όλες τις φωνές να ακουστούν και οι παραμορφωμένες τσιρίδες του ρατσισμού περιθωριοποιούνται χωρίς να δημιουργήσουν ηχώ. Περισσότερης μελέτης χρήζει η ψυχοσύνθεση του νεοέλληνα που αντιδρά υπερβολικά και ακραίως συναισθηματικά απέναντι σε θέματα που αν αντιμετωπιστούν με ψυχραιμία λύονται ευκόλως.

υγ. η χαρακτηριστικά μεγάλη καθυστέρηση στην διατύπωση των επισήμων θέσεων είναι ανεπίτρεπτος ενέργεια και δεν είχε τη σύμφωνη γνώμη μου

Κόμης Χέλερ

όπως τα μετέφερε δια ακοής ο πιστός του υπηρέτης Παμπλο

Η επίσημη θέση του περιοδικού “Γρανίτα σαγκουίνι – ανανάς” για: το ναυάγιο της Σαντορίνης

Το Πάσχα πέρασε, οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν και το καλοκαίρι πλησιάζει. Όλες αρχίζουμε να σκεφτόμαστε που θα περάσουμε τις φετινές διακοπές. Ελλάδα ή εξωτερικό? Αιγαίο ή Ιόνιο? Βουνό ή Θάλασσα? Μόνιμα ερωτήματα που αρχίζουν και επανέρχονται πάντα τέτοια εποχή στο μυαλό μας.

Για πολλές μας φίλες αγαπημένος προορισμός έιναι το νησί της Σαντορίνης. Μα φυσικά γιατί είναι το ιδανικό μέρος για ρομαντικές διακοπές με το αγόρι τους. Καμμιά μας δε θα μπορέσει ποτέ να ξεχάσει το υπέροχο ηλιοβασίλεμα αν το αντικρύσει δίπλα στον αγαπημένο της. Μαγευτικές παραλίες, όπως η Περίσσα ή η ιδιαίτερη Κόκκινη παραλία, τα κοσμοπολίτικα Φηρά της έντονης διασκέδασης, όλα συνθέτουν τη Σαντορίνη, τον ιδανικό τόπο για καλοκαιρινή απόδραση.

Δυστυχώς όμως το πρόσφατο ατύχημα με το κρουαζιερόπλοιο που βυθίστηκε, θα έχετε μάθει φίλες μας πως έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον . Όλες μας μπορούμε να καταλάβουμε τί οικολογική καταστροφή μπορεί να προκληθεί όταν βυθίζεται ένα πλοίο με 430 τόνους μαζούτ στις δεξαμενές του και μεγάλο αριθμό άλλων λιπαντικών. Πόσο μάλλον όταν αυτά αργούν να αντληθούν απο το βάθος των 130 μέτρων όπου βρίσκεται το κουφάρι, με αποτέλεσμα το μαζούτ να σχηματίζει ασφάλτινα σφαιρίδια ερχόμενο σε επαφή με το θαλασσινό νερό με καταστροφικό αποτέλεσμα για το οικοσύστημα, όχι μόνο για το άμεσο μέλλον, αλλά για αρκετά ακόμα χρόνια.

Αναλογιστείτε φίλες μας να έχετε πάει διακοπές και να κολυμπάτε στα νερά της Σαντορίνης και να σκέφτεστε όχι μόνο πως είναι μολυσμένα αλλά και ότι σε αυτά τα νερά έχουν θαφτεί ζωντανοί οι δύο Γάλλοι που κλείστηκαν  στο πλοίο..

Ότι χειρότερο και δεν το θέλουμε καθόλου.

Γιαυτό φίλες μας ας αποφύγουμε, για φέτος τουλάχιστο, όχι μόνο το νησί της Σαντορίνης αλλά και γενικότερα τις Κυκλάδες, ισως και το Αιγαίο γενικότερα. Το Ιόνιο έχει επίσης πανέμορφα νησιά στα οποία μπορούμε να περάσουμε όμορφες και ξένοιαστες διακοπές χωρίς να ανησυχούμε αν έχει γίνει σωστή απορρύπανση με χρήση καθιζάνοντων υλικών με χημική δράση.

Ιόνιο σου ερχόμαστε!

Η επίσημη θέση του (ανεπίσημου) συνδέσμου Ρουμάνων μπλόγκερς στην Ελλάδα για: το κόμιξ του Μίλο Μανάρα που διαβάσαμε

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μας ένα κόμιξ του Μίλο Μανάρα. Πολλοί απο εμάς τον είχαμε ακουστά, άλλοι ακούσανε μανάρα και νομίσανε οτι παίζει τίποτα αισχρό με ζώα  και βουκολικές ανωμαλίες. Ποιός ξέρει γιατί πήγε το μυαλό τους εκεί, τελικά δεν πέσανε και πολύ έξω.

 Το κόμιξ πέρασε απο όλους στο σύνδεσμο μας. Χέρι με χέρι έφτασε και στα δικά μου χέρια. Πολλά είχαν δει τα μάτια μου μα κάτι τέτοιο ποτέ στο παρελθόν.

Το εξώφυλλο είχε μια μισόγυμνη κοκκινομάλλα με ένα ελαφρύ πουκάμισο που άνοιγε αποκαλύπτωντας το στητό στήθος της. Το άνοιξα πιστεύοντας πως θα δω κάτι μοναδικό στις σελίδες του. Επι 15 σελίδες δεν έδειχνε τίποτα. Μόνο κάτι ινδιάνοι άλλαζαν πιστολιές με καουμπόηδες και διάλογοι επι διαλόγων και ούτε καθ’ εξής. Στη σελίδα 16 ξεπρόβαλε μια ινδιάνα με προοπτικές αν γδυνόταν να αποκτήσει το κόμιξ κάποιο ενδιαφέρον, αλλά μόλις στη σελίδα 25 κάτι πήγε να γίνει όταν μπήκε σε μια λίμνη να κάνει μπάνιο. Είδα όμως μόνο λίγο πλάτη και γλουτούς.

Κατάλαβα οτι κάτι καλό θα γινόταν στη σελίδα 40 γιατί η 39 ήταν κολλημένη και δυσκολεύτηκα να την ανοίξω. Πράγματι η ινδιάνα χαμουρεύτηκε λίγο με ένα καουμπόη που μάλλον την είχε σώσει απο τους κακούς. Αλλά γενικώς πάλι απογοήτευση, τίποτα ιδιαίτερο, τίποτα καινούργιο και ξεσηκωτικό.

Ξαφνικά στη σελίδα 46 η ιστορία κόπηκε και τότε κατάλαβα οτι το κόμιξ ήταν προσφορά απο κάποια εφημερίδα και έπρεπε να περιμένουμε την άλλη βδομάδα μήπως εμφανιστεί η κοκκινομάλλα και καβλώσουμε λιγάκι.

Η επίσημη θέση μας είναι οτι είναι μαλακίες τα κόμιξ του Μανάρα, πουλάνε εξώφυλλο με τσόντα ενώ μέσα έχει δήθεν ιστοριούλες με πολλή ίντρο και λίγη ουσία. Ακόμα προτείνουμε να μη ξαναγοράσει κανείς εφημερίδα των τριών ευρώ με ένθετα κόμιξ.

 Ο αρχηγός του συνδέσμου.

Ο γραμματέας του συνδέσμου.

Ο ταμίας του συνδέσμου.

Η επίσημη θέση της β’ φυλαρμονικής του Σαουθάμπτον για : τις τιμές στα αμνοερίφια.

Το Πάσχα πλησιάζει και όλοι περιμένουμε την ευκαιρία της ολιγοήμερης διακοπής από τις δουλειές μας για  να κάνουμε μια εκδρομή, να βρούμε φίλους και συγγενείς και να γιορτάσουμε αυτή τη θρησκευτική εορτή που συμπίπτει με τον ερχομό την άνοιξης.

Η φυλαρμονική μας, όπως κάθε χρόνο θα παραστεί σε πολλές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια των εορτασμών του καθολικού και του ορθόδοξου Πάσχα κι έτσι τα μέλη μας θα περάσουν τις μέρες αυτές με εργασία, κάτι που θα είναι κουραστικό, καθώς και ευχάριστο. Η προσφορά μας στην τέχνη και στην παράδοση αντιμετωπίζεται από όλους μας ως καθήκον πρώτα απ’ όλα και μετά ως επάγγελμα.

Κάτι που είχε καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια ήταν το ψήσιμο 13 αρνιών σε σούβλα κατά την ημέρα του ορθόδοξου Πάσχα, μία κίνηση φιλίας προς τους ορθόδοξους και μία συμβολική πράξη τιμής για τη “St. George’s day” και για την ίδια την πόλη – 13 αρνιά όσα τα προάστια της πόλης του Σαουθάμπτον. 

Φέτος αυτή η μικρή συνήθεια είναι αβέβαιο αν θα τηρηθεί λόγω της απαγορευτικής τιμής στα αμνοερίφια. Τα οικονομικά της φιλαρμονικής μας είναι πενιχρά λόγω της εισπρακτικής αποτυχίας των παραστάσεων που δώσαμε φέτος στην διασκευή της  κινέζικης όπερας Hai Rui’s Dismissal from Office με κλαρινέτα και κόρνες. Για την ακρίβεια δε θα πηγαίναμε και τόσο άσχημα αν ο προηγούμενος διαχειριστής της ορχήστρας Μάικλ Μέρφι δεν είχε καταχραστεί τα κέρδη του 2005, γιατί χωρίς αυτά τα χρήματα, δεν είχαμε τη δυνατότητα να προωθήσουμε σωστά το έργο και να δώσουμε στους θεατές να καταλάβουν το πνεύμα της παράσταστης, οπότε  αναπόφευκτα δεν είχαμε την επιτυχία που αναμέναμε.

Αποτέλεσμα λοιπόν αυτής της κακής ως τώρα χρονιάς (απο εισπρακτικής πλευράς, γιατί απο καλλιτεχνικής χωρίς υπερβολές ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας) είναι να μη μπορούμε να διαθέσουμε το ισότιμο για την αγορά των 13 αρνιών ή κατσικιών. Η καλύτερη προσφορά που μπορέσαμε να βρούμε ήταν για 10,5 ευρώ το κιλό και φυσικά όχι ντοπιο, με την τιμή του ντόπιου να φτάνει στα 15 ευρώ το κιλο.

Δυστυχώς σε όσους έμπορους εξηγήσαμε τον ιερό σκοπό της διατήρησης αυτής της μικρόχρονης παράδοσης μας, αρνήθηκαν να προσφέρουν κάποια καλύτερη τιμή. Έτσι για την ώρα δε μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στο κόστος για το φετινό εορτασμό.

Η έκκληση της φιλαρμονικής μας προς όλους τους φιλότεχνους είναι να προσφέρουν οτιδήποτε μπορούν είτε σε χρήματα είτε σε κρέας, ώστε να μπορέσουμε και φέτος να εορτάσουμε, να λυγδώσει το αντεράκι μας, όπως λέτε και στη γλώσσα σας. Δεχόμαστε και αμνοερίφια που σφάχτηκαν σε εξωτερικούς χώρους ή δεν έχουν σφραγίδα κράτους προέλευσης.  

Για προσφορές και ενημέρωση σχετικά με το πρόγραμμα του 2007 μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Θερμές ευχές για Καλές Εορτές,

μετά τιμής,

Για τη φυλαρμονική β’

Καρολίνα Στέρν

Η επίσημη θέση του κόμη Χέλερ: για το πνευματικό επίπεδο της χώρας

 Σε δύσκολους καιρούς, στους οποίους η διεθνής κοινότητα δοκιμάζεται και αλλότριες επιθυμίες παρουσιάζονται ως ίδιες διεκδικήσεις των λαών, μέσω των κατώτερων κοινωνικών τάξεων που πάντοτε φέρουν το βραχνά και τη ψευδαίσθηση της ευθύνης για την προάσπιση των συμφερόντων των μελλοντικών γενεων δια των διεκδικήσεων τους, υπάρχει ο κίνδυνος να παρασυρθεί το ενδιαφέρον της κοινωνίας μας σε ανώφελες και χρονοβόρες συγκρούσεις ενώ καθημερινώς επικίνδυνες αποφάσεις και συμβιβασμοί μας επιβάλλονται χωρίς την παραμικρή συλλαβή αντίστασης ή φωτοχυσία αληθείας.

 Έχοντας ζήσει όλη τη ζωή μου μέσα στη μαχητική διπλωματία αρνούμαι να συνοδεύσω τη χώρα τούτη την οποία τιμώ και στην οποία έχω βρει άσυλλο τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής μου στον κατήφορο που ακολουθεί στα θέματα του πολιτισμού. Μόλις προ ημερών ενημερώθηκα για τη θλιβερή, κατά τη γνώμη μου είδηση της καταχώρισης ένδεκα υψίφωνων της χορωδίας της ορθόδοξης εκκλησίας στα αρχεία του ρεκόρ γκίνες, κατέχουσες την σπουδαία επίδοση του ταυτόχρονου τοκετού με συγχρονισμένη κραυγή σε σολ δίεση ελάσσονα. Πιο ανησυχητικό πως την επίδοση τούτη επικρότησε ο εγχώριος τύπος ως τιμητικό συμβάν για τη χώρα αυτή.

Και αυτό ήταν ένα μολις σημάδι του ξεπεσμού. Σήμερα, μαθαίνω,  σε δημοσκόπιση που διεξήχθη σε ηλικίες 16-24 ετών, για το καλύτερο τραγούδι της χρονολογίας 1997, αναδείχθηκε ως πιο δημοφιλές το Mmmmbop του συγκροτήματος αμούστακων τότε νεαρών με το όνομα Hanson. Τραγούδια σημαντικά ξεχάστηκαν για να αναδειχθεί ως καλύτερο αυτό το παιδικό, ας το χαρακτηρίσω, άσμα με στίχους Mmmbop, da dubi dop da do bop, Ba dubi dop ba do bop, Ba dubi dop da do, oh yeah, το σημαντικότερο του έτους.

Η καρτερία και η προσμονή πως η κουλτούρα και η παιδεία της χώρας ως εκ θαύματος θα αναβαθμιζόταν, ανήκει δια εμένα στο παρελθόν. Θα πολεμήσω τον οχετό της παραπλάνησης και την υποβάθμιση του πνευματικού μας επιπέδου με όσες δυνάμεις διαθέτω ως κόμης και θα διαμαρτύρομαι μέχρι να διαπιστωθεί πρόοδος ή ως την τελευταία μέρα που θα αναπνέω.

Κόμης Χέλερ

Όπως τα μετέφερε δια ακοής ο πιστός του υπηρέτης Πάμπλο